Ayrılık ve Buluşma

12 Ağustos 2009 tarihinde vatan-i görevimi yapmak üzere, ayrılmak zorunda kaldığım birçok şey artık geride kaldı. 18 Ocak 2010 tarihi ile bu ayrılık son bulmuş oldu. Artık yeni heyecanlara, yeni yaşamlara yelken açmanın zamanı da gelmiş oldu.
Bi rçoğunun aksine, askerliğin faydalı olduğu inancındayım. Evet alışkın olduğumuz kurallara, mantıklara çok ters bir düzen var orada; ancak askerlik kendi içinde tutarlı bir mantık ve düzen içermektedir. Ben de herkes gibi askerlik boyunca her an “bu çok saçma, bu yanlış” dedim durdum. Ancak bittikten sonra anlıyorsun faydasını.
Hayatta bazı şeylerin kıymetini bilemeyiz. En son çıkan telefonun peşinde koşarken, en ilkelin bile asıl görevi olan konuşma özelliğinin ne kadar kıymetli olduğuna anlayamayız. Hayatımızını kıymetini bilmez, gece çok gec saatlerde yatar ve sabah da günün en verimli zamanlarını uyuyarak geçiririz. Sürekli İstanbul trafiğini şikayet eder, çok kalabalık olduğunu söyleriz. İşte askerlik görevi boyunca bunların kıymetini anlarsınız. Telefon “çok önemli bir iletişim aletidir” dersiniz. Aslında İstanbul o kadar da kalabalık değilmiş dersiniz. Ve bunun gibi sayabileceğim birçok şeyin kıymetini anlarsınız. Her askerlik görevini tamamlayan kişi, ne demek istediğimi anlayacaktır.
Bunları yazdığımda kimse askerlik göreviminin kötü geçtiğini düşünmesin. Ben çok iyi bir yerde görevimi yaptım. Hiç küfür etmeyen komutanların tanında bulundum. Neredeyse “Ramazan bey şu yazıyı yazabilir misiniz?” gibi bir yerde görev yaptım. Gerçekten askerlik görevinin kutsal saymış kişilerle tanıştım. Sıkıntılarım da oldu ama çok az.
Bu zaman ayrılığında en çok ayrılığın ne demek olduğunu anladım. Ben 16-17 senedir, gerek eğitim gerekse iş amacıyla ailemden ayrı bir şehirde yaşıyorum ama bu farklı bir durum oldu benim için.
Sonucta bitti ayrılıklar ve başladı beraberlikler.
Uzun bir dönemin ardından böyle bir yazı ile başlamak istedim, hoşçakal dediklerime merhabalar olsun demek istedim.

Benzer yazı bulunamadı.