Uygulamanın örnek test kodlarını github üzerinden bulabilmeniz mümkündür.

Bu örneği yapabilmek için 3 tane proje oluşturalım. Bu 3 proje ve açıklaması şu şekildedir:

UserAuth : Arayüzün yer aldığı proje.IUserAuthService diye bir arayüz yer almakta ve bu arayüz login diye bir metot tanımı içermektedir.

UserAuthImpl: Uygulamanın gerçekleştirildiği sınıf yer alır.

UserAuthTest: Main sınıfının yer aldığı örnek uygulamadır.

Arayüzün yer aldığı UserAuth projesinde farklı olarak META-INF/services klasörü  ve bu klasör içinde com.rayyildiz.userauth.IUserAuthService dosyası yer almaktadır. Bu dosya içine bakarsanız sadece bir satır yer almaktadır.

com.rayyildiz.userauth.impl.UserAuthService

ServiceLoader bu dosyalara bakarak hangi implemantosyunu yüklemesi gerektiğini anlar. UserAuth.jar implementasyonun yer aldığı UserAuthImpl.jar referans olarak bilmez. SericeLoader load sırasında bu implementasyonu arayacaktır.

Burada asıl önemli test projemize bakalım:

package com.rayyildiz.userauth;

import java.util.Iterator;
import java.util.ServiceLoader;

public class Main {
  public static void main(String[] args) {
    ServiceLoader<IUserAuthService> serviceLoader = ServiceLoader.load(IUserAuthService.class);
    Iterator<IUserAuthService> iterator = serviceLoader.iterator();-
    while(iterator!= null && iterator.hasNext()){
      IUserAuthService userAuthService = iterator.next();
      boolean login = userAuthService.login("demo", "password");
      System.out.println("Login for username: demo and password:password is " + login);
   }
}

Gördüğünüz gibi test uygulaması implementasyon nesnesini görmez. ServiceLoader META-INF/services içinde yer alan dosyalara bakarak implementasyon nesnelerini örnek projenin olduğu klasörde ve CLASSPATH de arar.

Göreceğiniz gibi ana layout TabHost’dur. Gördüğünüz bir tane FrameLayout yer almaktadır. Biz code içinde Tab ları ekleyeceğimiz için layout base bir yapıdadır. Tüm Activity leri “AndroidManifest.xml” içinde tanımlamalısınız.

Tabları host edecek olan nesnemiz ise şu şekildedir:

public class ApplicationActivity extends TabActivity {
  @Override
  public void onCreate(Bundle icicle) {
    super.onCreate(icicle);
    setContentView(R.layout.main);
    Resources res = getResources();
    TabHost tabHost = getTabHost();
    TabHost.TabSpec spec;
    Intent intent;
    intent = new Intent().setClass(this, DashboardActivity.class);
    spec = tabHost.newTabSpec("home").setIndicator("Home",
         res.getDrawable (R.drawable.ic_tab_dashboard)).setContent(intent);
    tabHost.addTab(spec);
    intent = new Intent().setClass(this, CreditCardActivity.class);
    spec = tabHost.newTabSpec("sample1").setIndicator("Sample Tab",
         res.getDrawable (R.drawable.ic_tab_sample1)).setContent(intent);
    tabHost.addTab(spec);
    intent = new Intent().setClass(this, SettingActivity.class);
    spec = tabHost.newTabSpec("sample2").setIndicator("Sample Tab 2",
        res.getDrawable (R.drawable.ic_tab_sample2)).setContent(intent);
    tabHost.addTab(spec);

    intent = new Intent().setClass(this, AboutActivity.class);
    spec = tabHost.newTabSpec("about").setIndicator("Sample Tab 3",
        res.getDrawable (R.drawable.ic_tab_about)).setContent(intent);
    tabHost.addTab(spec);
    tabHost.setCurrentTab(0);
  }
}

Ben burada daha şık olması amacıyla Tab seçili iken farklı bir ikon görünmesi amacıyla “ic_tab_xxx” dosyalarını kullandım. Bunlar şuna benzer bir yapıdadır:

Uygulamamızı çalıştırdığımızda ekran görünütüsü buna benzer olmaktadır.

Daha sonra daha detaylı bilgi paylaşıyor olacağım, şimdilik hoşcakalın.

Sqlite, oldukça önemli projelerde kullanılmış (Firefox,Skype, Mcfee, iPhone,…) ve de oldukçe iyi test edilmiş bir veritabanıdır. 4K stack ve 100K ise heap için yeterlidir. Android içinde ise gelen sqlite, bir android uygulamasının ihtiyac duyduğu veritabanı işlemlerini karşılayacak düzeydedir.

Bu giriş bilgilerinden sonra örnek bir uygulama geliştirelim. Uygulamamız, ad, soyad ve telefon numarası kayıt edeceğimiz bir “customer” tablosu olsun. Linux ‘ta sqliteman gibi bir uygulama ile veritabanınızı oluştururun. Örneğimizde kullanacağımız tablonun scripti şu şekildedir:

CREATE TABLE "Customer" (
"Id" INTEGER PRIMARY KEY,
"Firstname" TEXT,
"Lastname" TEXT,
"PhoneNumber" TEXT
);

Daha sonra ise IDE nizde bir android uygulaması açınız(Android le Uygulama Geliştirme yazısından faydalanabilirsiniz). Ben daha eski telefonlarda kullanılabilmesi için 1.6 uygulması actım. Daha sonra ise droiddraw ana ekran tasarlıyoruz.

Veritabanı ilk acıldığında tablonun create edilmesi için create script i kod içine almamız gerekir. Aynı şekilde örneğimizde compiled statement kullanıyoruz. Şu anda sadece insert ve getAll metodunu implemente ettik.

public class DbHelper {
  private static final String DATABASE_NAME = "rayyildiz_sample.db";
  private static final int DATABASE_VERSION = 1;
  private static final String TABLE_NAME = "Customer";
  private static final String TABLE_CREATE = "CREATE TABLE " + TABLE_NAME + " ( "
      + "  \"Id\" INTEGER PRIMARY KEY,"
      + "  \"Firstname\" TEXT,"
      + "  \"Lastname\" TEXT,"
      + "  \"PhoneNumber\" TEXT" + ")";
  private static final String TABLE_INSERT = "INSERT INTO " + TABLE_NAME + "(Firstname,Lastname,PhoneNumber) VALUES (?,?,?)";
  private Context context;
  private SQLiteDatabase database;
  private SQLiteStatement insertSQLiteStatement;

  public DbHelper(Context context) {
    this.context = context;
    DbOpenHelper dbOpenHelper = new DbOpenHelper(context);
    database = dbOpenHelper.getWritableDatabase();
    insertSQLiteStatement = database.compileStatement(TABLE_INSERT);
  }

  public long insertCustomer(Customer customer) {
    if (customer == null) {
      return -1;
    }
    insertSQLiteStatement.bindString(1, customer.getFirstname());
    insertSQLiteStatement.bindString(2, customer.getLastname());
    insertSQLiteStatement.bindString(3, customer.getPhoneNumber());

    return insertSQLiteStatement.executeInsert();
  }

  public List getAllCustomer() {
    List customers = new ArrayList();
    Cursor cursor = database.query(TABLE_NAME, new String[]{"id,Firstname,Lastname,PhoneNumber"}, null, null, null, null, "id desc");
    if (cursor.moveToFirst()) {
      do {
        Customer c = new Customer();
        c.setId(cursor.getInt(0));
        c.setFirstname(cursor.getString(1));
        c.setLastname(cursor.getString(2));
        c.setPhoneNumber(cursor.getString(3));

        customers.add(c);
      } while (cursor.moveToNext());
    }
    if (cursor != null && !cursor.isClosed()) {
      cursor.close();
    }
    return customers;
  }

  private static class DbOpenHelper extends SQLiteOpenHelper {
    public DbOpenHelper(Context context) {
      super(context, DATABASE_NAME, null, DATABASE_VERSION);
    }

    @Override
    public void onCreate(SQLiteDatabase db) {
      db.execSQL(TABLE_CREATE);
    }

    @Override
    public void onUpgrade(SQLiteDatabase db, int oldVersion, int newVersion) {
      db.execSQL("DROP TABLE IF EXISTS " + TABLE_NAME);
      onCreate(db);
    }
  }
}

Bu ise Customer nesnesi

public class Customer {
  private int id;
  private String firstname;
  private String lastname;
  private String phoneNumber;

  public String getFirstname() {
    return firstname;
  }

  public void setFirstname(String firstname) {
    this.firstname = firstname;
  }

  public int getId() {
    return id;
  }

  public void setId(int id) {
    this.id = id;
  }

  public String getLastname() {
    return lastname;
  }

  public void setLastname(String lastname) {
    this.lastname = lastname;
  }

  public String getPhoneNumber() {
    return phoneNumber;
  }

  public void setPhoneNumber(String phoneNumber) {
    this.phoneNumber = phoneNumber;
  }
}

İki tane Aktivity ekleyelim birisi MainActivity, diğeri ise Customer bilgilerini giriş yapabileceğimiz Activity olsun.

Bunlardan AddCustomerActivity şu şekilde:

public class AddCustomerActivity extends Activity {
    public final static int SUCCESS_RETURN_CODE = 1;
  private DbHelper m_db;

  @Override
  protected void onCreate(Bundle savedInstanceState) {
    super.onCreate(savedInstanceState);
    setContentView(R.layout.insert);

    m_db = new DbHelper(this);
    Button saveButton = (Button) findViewById(R.id.btnSave);
    final  EditText textFirstname = (EditText) findViewById(R.id.textFirstname);
    final EditText textLastname = (EditText) findViewById(R.id.textLastname);
    final EditText textPhoneNumber = (EditText) findViewById(R.id.textPhoneNumber);

    saveButton.setOnClickListener(new View.OnClickListener() {
     @Override
     public void onClick(View v) {
       Intent intent = new Intent();
       Customer c = new Customer();
       c.setFirstname(textFirstname.getText().toString());
       c.setLastname(textLastname.getText().toString());
       c.setPhoneNumber(textPhoneNumber.getText().toString());
       m_db.insertCustomer(c);
       setResult(SUCCESS_RETURN_CODE, intent);
       finish();
     }
    });
  }
}

Ve Main Activity şu şekildedir

public class MainActivity extends Activity {
  protected static final int SUB_ACTIVITY_REQUEST_CODE = 100;

  private ProgressDialog m_ProgressDialog = null;
  private ArrayList m_customers = null;
  private DataAdapter m_adapter;
  private Runnable viewData;
  DbHelper m_db;

  /** Called when the activity is first created. */
  @Override
  public void onCreate(Bundle icicle) {
    super.onCreate(icicle);
    // ToDo add your GUI initialization code here
    setContentView(R.layout.main);
    m_db = new DbHelper(this);
    // initialize process
    m_customers = new ArrayList();
    this.m_adapter = new DataAdapter(this, R.layout.row, m_customers);
    setListAdapter(this.m_adapter);

    Button refreshButton = (Button)findViewById(R.id.btnRefresh);
    refreshButton.setOnClickListener(new View.OnClickListener() {

      public void onClick(View arg0) {
        refresh();
      }
    });

    Button addButton = (Button) findViewById(R.id.btnAdd);
    addButton.setOnClickListener(new View.OnClickListener() {

      public void onClick(View v
          ) {
        Intent i = new Intent(MainActivity.this,AddCustomerActivity.class);
        startActivityForResult(i, SUB_ACTIVITY_REQUEST_CODE);
        //startActivity(i);
      }
    });
  }

  @Override
  protected void onActivityResult(int requestCode, int resultCode, Intent data) {
    super.onActivityResult(requestCode, resultCode, data);
    if (requestCode == SUB_ACTIVITY_REQUEST_CODE) {
      refresh();
    }
  }

  private void setListAdapter(DataAdapter m_adapter) {
    ListView lw = (ListView) findViewById(R.id.listCustomer);
    if (lw != null) {
      lw.setAdapter(m_adapter);
    }
  }

  private void insert(Customer c){
    m_db.insertCustomer(c);
  }

  private void refresh(){
    WorkerThread thread = new WorkerThread();
    //Thread thread = new Thread(null, viewData, "MagentoBackground");
    thread.start();
    m_ProgressDialog = ProgressDialog.show(MainActivity.this,
        "Please wait...", "Resfreshing data ...", true);
  }

  private class WorkerThread extends Thread {

    @Override
    public void run() {
      getCustomers();
    }
  }

  private Runnable returnRes = new Runnable() {
    @Override
    public void run() {
      if (m_customers != null && m_customers.size() > 0) {
        m_adapter.clear();
        m_adapter.notifyDataSetChanged();
        for (int i = 0; i < m_customers.size(); i++) {
          m_adapter.add(m_customers.get(i));
        }
      }
      m_ProgressDialog.dismiss();
      m_adapter.notifyDataSetChanged();
    }
  };

  private void getCustomers() {
    try {
      m_customers = new ArrayList();

      m_customers = (ArrayList) m_db.getAllCustomer();

      //Thread.sleep(2000);
    } catch (Exception e) {
      Log.e("BACKGROUND_PROC", e.getMessage());
    }
    runOnUiThread(returnRes);
  }

  public class DataAdapter extends ArrayAdapter{
  private ArrayList items;

  public DataAdapter(Context context, int textViewResourceId, ArrayList items) {
    super(context, textViewResourceId, items);
    this.items = items;
  }

  @Override
  public View getView(int position, View convertView, ViewGroup parent) {
    View v = convertView;
    if (v == null) {
      LayoutInflater vi = (LayoutInflater) getSystemService(Context.LAYOUT_INFLATER_SERVICE);
      v = vi.inflate(R.layout.row, null);
    }
    Customer o = items.get(position);
    if (o != null) {
      TextView tt = (TextView) v.findViewById(R.id.listLabeltext);
      if (tt != null) {
        tt.setText(o.getId() +" : " + o.getFirstname() + " " + o.getLastname() + "("+ o.getPhoneNumber() + ")");
      }
    }
     return v;
  }
  }
}

Örnek uygulamamızın ekran görüntüleri

Uygulamanın kaynak kodunu ise github üzerinden indirebilirsiniz.

Şu anda en son sürüm 2.2 (Android dilerseniz tüm platformları dilerseniz sadece ihtiyacınız olan platformu indirebilirsiniz. Platformu indirmek biraz zaman alabilir.

Bu sırada size tafsiyem UI tasarlayabileniz için droiddraw adındaki bir uygulamayı indirmenizdir. Her ne kadar da eclipse için ADT paketi yer alsa da ben droiddraw ı daha çok beğendim. Ayrıca biz örneği netbeans ile geliştireceğiz. Bu yüzden droiddraw ı indirmenizde yarar var. Ayrıca netbeans için geliştirilmiş NBAndroid eklentisini  bu adresten yardım alarak veya  http://kenai.com/downloads/nbandroid/updates.xml update adresiyle kurabilirsiniz. Yapmanız gereken netbeans de Tools->Plugins oradan da Settings de “Add” butonuna tıklayarak bu plugini eklemek ve Available Plugins tabında Android diye aratıp bu plugin i kurmaktır.

Daha sonra linux için terminalden aşağıdaki komutu  çalıştırıp DroidDraw ı açın. Windows da eğer Java6 kuruluysa, droiddraw ın içindeki droiddraw.jar ı tıklamanız yeterlidir.

rayyildiz@iceface:~/Downloads/developer/droiddraw-r1b14$ sh droiddraw.sh &

Droiddraw ile widgets tab ındaki Button u sürükleyip yandaki alana bırakınız. Daha sonra Button’a tıklayıp Properties tabı na tıklayınız.Burada şu bilgileri değiştirin:

id         : @+id/btnSample

Width : 100px

Text     : Hi

Bunları değiştirip Apply düğmensine basın. Sizde diğer özellikleri bakabilirsiniz. Burada sadece şu aklınızda olsun; Width, height, left margin değerleri gibi yerlerde mutlaka px ekleyin. Yani 100 değil 100px olmalı. Bu işlemleri tamamlayıp Generete tıklanız. Output ekranında aşağıdakine benzer bir xml üretecek. Bu xml sizin UI nı oluşturacaktır.

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<AbsoluteLayout
android:id="@+id/widget0"
android:layout_width="fill_parent"
android:layout_height="fill_parent"
xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android"
>
<Button
android:id="@+id/btnSample"
android:layout_width="100px"
android:layout_height="wrap_content"
android:text="Hi"
android:layout_x="90px"
android:layout_y="32px"
>
</Button>
</AbsoluteLayout>

Netbeans de yeni bir proje açalım. NBAdroid eklentisini kurduysanız, yeni bir proje eklerken Android diye bir kısım yer alacaktır. Daha sorna yandaki gibi proje adı, paket adı, activity adı gibi alanları doldurmanız gerekiyor. İlk kez acıyosanız, Manageplatformu tıklayarak kurulum yaptığınız android klasörünü göstermeniz gerekiyor.

İlk kez projeyi actığınızda, Shift + F10 ile projeyi çalıştırabilirsiniz. Burada android emulator acılıp projenizi yükleyecektir ve ekrana klasik “Hello World” yazacaktır.

Şimdi uygulamaya geri dönüp Resources/layouts altında yer alan main.xml  i droiddraw ile üretttiğimiz xml i kopyalayıp yağıştıralım. Bunu yaptıktan sonra uygulamayı bir kere build etmenizde yarar var. Bu işlem sonuda otomatik üretilen R.java dosyasında aşağıaki gibi değişiklikler olacaktır.

public final class R {
   public static final class attr { }

   public static final class id {
      public static final int btnSample=0x7f040001;
      public static final int widget0=0x7f040000;
  }

  public static final class layout {
     public static final int main=0x7f020000;
  }

  public static final class string {
     public static final int app_name=0x7f030000;
  }
}

Daha sonra aşağıdaki kodu MainActivity.java içine yazınız.

@Override
public void onCreate(Bundle icicle) {
   super.onCreate(icicle);
   setContentView(R.layout.main);
   final Button button = (Button) findViewById(R.id.btnSample);
   button.setOnClickListener(new View.OnClickListener() {
      public void onClick(View v) {
         alert("Hello world");
      }
   });
}

private void alert(String message){
   new AlertDialog.Builder(this).setTitle("rayyildiz.com").setMessage(message).setNeutralButton("Ok",
      new DialogInterface.OnClickListener() {
          public void onClick(DialogInterface dialog,int which) { }
      }).show();
}

Uygulamayı çalıştırdığınızda şöylşe çalışacaktır:


Uygulamanın kaynak kodunu şu adresten indirebilirsiniz.http://github.com/downloads/rayyildiz/TestProject/AndroidSample1-v1_0.tar.gz

ilişkisel bir veritabanında (RDMS), tablolar oluşturur, tabloları birbirleriyle ilişki kurarak, join, kartezyen gibi SQL cümlecikleriyle kullanırız. Bunun birçok faydası vardır. Hatta yazılım geliştirirken, SQL den kaçınmak maksadıyla, ORM aracları geliştirilmiştir. Bu sayede, veritabanında yer alan tablolara, nesne gözüyle bakılabilmiş, OOP mantığıyla üzerinde işlem yapılabilmiştir.

NoSQL ise böyle birşey değildir. ORM araçları, sizin bir nesneye set ettiğiniz değerleri, SQL cevirerek, sizin SQL ile uğraşmanızı engellemiş olurlar. NoSQL veritabanları dağıtık bir mimari ile oluşturulmuş olup, yarının teknolojisi olarak görülmektedirler. Google’ın BigTable, Amazon’un Dynamo, Facebook’un Cassandra bu tür birer veritabanlarıdır.Bu üç veritabanı da PB boyutunda veri tutmak için geliştirilmiştir. Ben bunlardan konfigurasyon acısından daha kolay yapılan döküman tabanlı bir veritabanı hakkında bilgi vereceğim: MongoDB.

MongoDB, 10gen tarafından geliştirilmiş, döküman tabanlı bir NoSQL veritabanıdır. Bu bağlantıdan işletim sisteminize göre indirebilrisiniz. Eğer Ubuntu/Debian kullanıyorsanız, bu adresten nasıl kurabileceğinizi bakabilirsiniz.

Örnek Java Projesi

MongoDB denemek amacıyla örnek bir java projesi yazacağız. MongoDB ye odaklanmak amacıyla yazdığımız uygulama, konsol uygulaması olacak ve IDE olarak netbeans kullanacağız.

İlk önce yapmanız gereken mongo-java-driver indirmek. Ben şu an stable versiyonu mongo-1-4.jar ı tercih ettim.

Daha sonra netbeans ile örnek bir java uygulaması açıyorum. Bundan sonra yapmanız gereken, mongo java driver library olarak eklemek. Bunun için şu şelilde yapabilrisiniz.

Bşir tane Book adında kitap sınıfı yazalım. Bu yazdığımız nesne, “BasicDBObject” nesnesinden türetiyoruz ve getXxx- setXxx, BasicDBObject dan gelen put ve get metotlarını kullanacağız.

MongoDB ye erişmek için şu adımları takip ederiz.

• Bir Mongo nesnesi alırız. Bu nesne mongodb ye bağlanmak içindir.
• Mongo dan bir DB alırız. Bu db eğer varsa o gelir, yoksa yenisi oluşturulur.
• DB nesnesinden DBCollection alırız. DBCollection  tablodur.
• Insert için bir DBObject ( veya BasicDbObject) bu DBCollection’a insert ederiz.
• Bu DBCollection içinde gezmek için ise DBCollectiondan bir DBCursor oluşturup, DBCursor içinde dolaşırız.

Şunu bilmeniz gerekiyor. NoSQL, anlayabilmek için sürekli kullandığımız ilişkisel veritabanı mantığını bir kenera bırakmamız gerekiyor. Özellikle çok büyük veriler için kullanılan bu veritabanları, elbette güzel özelliklerinin yanında (hız) eksik yanları da vardır (Her ne kadarda bu eksik yanları kapatılması için teknikler olsa bile). Size tafsiyem bir banka uygulaması geliştiriyorsanız, NoSQL kullanmak isterseniz bir kere daha düşünmeniz. Bunun yanında, sosyal bir ağ geliştiriyorsanız, bildiğiniz RDMS in dışına çıkmak çok güzel sonuçlar da doğurabilir.

Burada gerçekleştirdiğimiz örnek uygulamayı buradan indirebilirsiniz. Şimdilik sadece giriş amacındaki bu yazıyı burada bırakayım.

Twitter, facebook başta olmak üzere birçok önemli proje şu anda github üzerinde durmakta. Twitter’ın scala ile geliştirdiği gizzard projesi github üzerinden erişmeniz mümkün.

Git-Scm

Linux Torwalds tarafından geliştirilen kaynak kod paylaşım aracıdır. Özellikle dağıtım kod yönetim sistemi olmasından ve hızlı çalışmasından dolayı gün geçtikçe populer bir hale gelmeye başladı. SVN den farklı olarak merkezi değil, dağıtık bir kod yönetimine sahiptir. Bu ise linux kernel’ın geliştirilmesi sürecinde ihtiyac haline gelen ve gene Linux Torwalds tarafından yazılan bir araç.

GitHub İle Çalışma

Github sitesinde ihtiyacınıza göre üye olmanız gerekmekte. Yeni bir proje açmak ise çok kolay.

Yeni proje açtktan sonra yapmanız gereken git ile ilk halini almak. Git, bilgisayarınıza indirdikten sonra promt dan aşağıdaki adımları yapmanız gerekiyor. (Windows için tafsiyem msysgit i denemeniz)
Genel ayarlar

git config –global user.name “ADINIZ SOYADINIZ”
git config –global user.email [eposta adresiniz]

Projeyi Almak için

mkdir [projenizi_adi]
cd [projenizi_adi]
git init
touch README
git add README
git commit -m ‘mesajınız”
git remote add origin [projenizin adresi]      örnek: git@github.com:rayyildiz/test_project.git
git push origin master

Github, ana klaösrde README klasörü kullanmanızı tafsiye etmektedir. Bu şekilde, projenizin sayfanızda bu sayfanın içeriğini göstermektedir.

.gitignore

Bazı derleme sonucunda ğretilen dosyaları git içinde yer almasını istemezsiniz. Bu durumda yapmanız gereken projenizin ana sayfasında .gitignore diye bir dosya açıp içine istemediğinizi klasör, uzantıları veya dosyaları çıkarmaktır. Bir ASP.NET 3.5 projesinde bin/debug klasörü, .uso gibi dosyalar sürekli değişmekte ve sıkıntı yaşatmaktadır. Bir asp.net projesi için aşağıdaki dosyayı kullanabilirsiniz.

.svn*
obj/
bin/
*.suo
*.user
Log/
log/
*.db

Çoğunlukla kullandığınız IDE ler için git plugin geliştirlmiştir. Ancak konsoldan git projesi ile çalışmak çok zevkli

Netbeans 6.9 da benim uzun süredir beklediğim Spring 3.0 desteği en sonunda gelmiş oldu. Daha önceki sürümlerinde netbeans Spring 2.5 desteği sunuyordu. Özellikle spring 3.0 ile gelen özellikleri kullanabileceğiz. Netbeans 6.9, 9 haziranda release olacak.

Google App Engine için geliştirilmiş plugin de mevcuttur.

JavaFX

Bildiğiniz gibi Sun & Oracle , linux platformunda javafx desteğini sunmuşlardı. Netbeans ise javafx geliştirmek için en uygun ücretsiz IDE olarak yoluna devam ediyor.

Scala ve Git Desteği

Ayrıca Netbeans Scala ve  git desteği bulunmaktadır.

Aşağıda linux ve windows VPS ların özellikleri mevcut:

Linux VPS

Hizmet Sağlayıcı: Linode

İşletim Sistemi:Ubuntu 9.04

RAM: 360 MB

Host edilen domain sayısı: 12

Veritabanı: Mysql, Postgresql , MongoDB

Diğer hizmetler: Svn, E-mail server (postfix), bind

Aylık ücreti: $ 19.95

Windows VPS

Hizmet Sağlayıcı: GoDaddy

İşletim Sistemi:Windows 2003 Enterprise

RAM: 512  MB

Host edilen domain sayısı: 1

Veritabanı: MsSQL 2005 Express

Diğer hizmetler: IIS 6

Aylık ücreti: $ 29.99

Arada o kadar bariz farklar vardı ki, windows VPS i birinci ay dolmadan iptal ettirdim. Linux VPS ise 2 yılı gecti, bu süre içinde sunucuyu Dallas’dan Londra’ya taşımak gibi, reboot , yeni ubuntu sürümü deploy gibi işlemleri cok kolay yapabildim. Linux sunucuyu ise bugunlerde kapatmayı düşünüyorum; ama bunun nedeni artık bir VPS e ihtiyacım kalmayışı

Özellikle google app engine java desteği, cok önemli bir gelişme oldu. Daha öncesinde sadece python desteği sunan google engine, daha geniş kitleye hitap eden java desteği ile ciddi bir talep almış görünüyor.

Benimde bu konuda araştırma yaparken karşılaştığım bir servis var: stax.net. Şu anda beta döneminde ücretsiz sunulan servis sayesinde cloud computing yapabilmeniz mümkün. Amazon WS üzerine kurulmuş bu servis ile struts, wicket, jython, jruby, cold fusion başta olmak üzere kabaca java uygulamanızı yayınlayabiliyorsunuz. Hatta ben bu uygulama üzerinde seam çalıştırdım. Yani kabaca Apache Tomcat üzerinde çalıştırabildiğiniz tüm java uygulamalarını yayınlayabiliyorsunuz.

Sitesine girerek üye olduğunuzda size onay maili gelecektir(üyelik onayı birkaç gün sürebiliyor) . Daha sonra siteye giriş yaparak, yeni bir uygulama acabilirsiniz.

Yeni bir uygulama actıktan sonra, bunu uygulamanızı kendi bilgisayarınıza indirmeniz ve geliştirmenizi devam etmelisiniz. Size uygun bir template seçerek ilk uygulamanızı acabilirsiniz.

Daha sonrasında stax sdk indirmeniz gerekiyor. Bu adresten stax sdk indirebilirsiniz.

Stax sdk indirdikten sonra windows ortamında iseniz kurulum dizin altındaki stax console kullanarak, linux ortamında iseniz  gerekli path ayarladıktan sonra konsole üzerinden komutları kullanabilirsiniz.

Benim size tavsiyem command promt üzerinden stax help komutu ile başlamanız.

Uygulamanız seçili iken, configuration tab kullanarak uygulamanızın nasıl çalışacağını ayarlayabilirsiniz.

Yanda da görebileceğiniz gibi şu anda stax 5′e kadar shared cluster imkanı veriyor. Beta sürecinden sonra ise ücretleri değişir bir şekilde dedicated server imkanı vereceklerini söylüyorlar.  Aynı zamanda herhangi bir bug bulmanız durumunda sizinle oldukça ilgileniyor ve bug ı kapatmaya çalışıyorlar.

Güzel özelliklerden bir diğeri ise, uygulamanızı app.username.staxapps.net gibi erişebilecekken, gerekli ayarlamaları yaparak bir domain olarak da erişebilmenize olanak sunması. Gerekli ayarları configuration tab altında bulabilmeniz mümkün.

Stax.net in güzel bir özelliği ise mysql veritabanı sunması.

Beta sürecinde bile olsa, verdikleri hizmetler acısından ve de ücretsiz olarak java uygulamanızı yayınlayabileceğiniz yer sunmaları acısından başarılı buldum. Bu konuda bir pazarın eksik olduğu kesin.